1988'in küçüklerin sevindiği, büyüklerin övündüğü, insanın hep neşe dolduğu bir bayram olan 23 Nisan akşamüstü dünyaya gözlerimi açtım. Bir baktım 5 çift göz bana bakıyor hem de burnumun dibinde. Sonra ağlamaya başladım haliyle. Bebeklerin neden doğar doğmaz ağladıklarını taa o zamandan beri biliyorum. Fingirdek bir okulöncesi dönemime nazaran ilkokul ve ortaokulu kapanarak geçirdim. Ama içime. Kırklareli'de eğitim gördüm. Şimdi ise Marmara Üniversitesi iktisadi ve idari bilimler fakültesi 3. sınıf ekonometri öğrencisiyim. Yani Ekonometrist olucam. Her ne kadar kulağa konsomatris gibi duyulsa da bölümümden acayip memnunum(son cümle şiddet altındayken yazıldı).doğduğumdan beri çeşitli aktivitelerde bulundum hep. Aktivitelerim-sosyal olmasa-da 7 aylıkken sakız çiğnememle başladı. Daha sonra halk oyunları,org çalışmaları (bak postacı geliiiiyooor), koro, müzikal, solistlik derken çizim üzerine yoğunlaştı. ciddi anlamda ilk defa üniversite 1'deyken Leman Paf ile başladı, Gırgır'da "çiçeği burnunda"larla devam etti, daha sonra şizofren oldum aman yani Şizofren'de çizdim... Hobilerim arasında güneş ışığıyla sinek yakmak, Nutella yiyip kocaman gülümsemek, peçete koleksiyonu yapmak, şarkı söylemek, Matthew Fox ile ilgili fotoşop çalışmaları yapmak gibi şeyler bulunmakta. sevdiklerimle mutlu bir yaşam, inci gibi dişler, karakter sahibi insanlar, güvenlik görevlilerinin hepsinin insan gibi olmasını, doğru düzgün bir yönetim, eşitsizlikten sıyrılmış bir sistem ve Icetea bulutları istiyorum da başka bir şey istemiyorum. teşekkürler, saygılar...